Nowoczesna architektura
Blog związany z architekturą

Posts Tagged ‘nieruchomości na wynajem’

Różnica pomiędzy kątem tarcia wewnętrznego materiału zasypu a gruntem za zasypem

Posted in Uncategorized  by admin
February 23rd, 2018

Gdy różnica pomiędzy kątem tarcia wewnętrznego materiału zasypu a gruntem za zasypem jest niezbyt duża lub gdy stok wykopu (kąt C) jest zbyt pochyły, wówczas największe parcie czynne na pomyślaną płaszczyznę pionową przechodzącą przez krawędź C może wywołać nie klin odłamu ograniczony od dołu płaszczyzną CB, lecz jakiś inny-klin obsuwający się po pewnej płaszczyźnie CB’ wewnątrz zasypu. Dla sprawdzenia możliwości takiego przypadku przeprowadzono trzykrotne próbne obliczenia dla przyjętych płaszczyzn CB’, CB” i CB’”. Dla każdego przyjętego klina odłamu obliczono wartości E” ze wzoru z tym, że zamiast 4Jz wstawiono wartość 4Jk Przedstawione w poprzednim punkcie propozycje Dubrowy obliczania parcia gruntu w przypadku wykonywania zasypów odciążających, chociaż dla potrzeb praktyki w zupełności wystarczające, opierają się na klasycznej teorii parcia gruntu. Wydaje się jednak słuszne zwrócenie uwagi na możliwości przeprowadzenia odpowiednich obliczeń wg metody nośności granicznej, traktując grunt naturalny i zasyp za konstrukcją oporową jako ośrodek dwuwarstwowy. Sokołowski w swej pracy przedstawił ogólnie zagadnienie parcia sypkiego ośrodka warstwowego opierając się na teorii równowagi granicznej i podał rozwiązanie dla pionowej gładkiej ściany z poziomym naziomem oraz równomiernie rozłożonym obciążeniem. Bardziej szczegółowe rozwiązanie powyższego zagadnienia zna- leźć można w literaturze polskiej w pracy, a ponadto w odniesieniu do stanów granicznych gruntów w książce Dembickiego Ogólnie w przypadku ośrodka gruntowego dwuwarstwowego w stanie równowagi granicznej składowe naprężenia a x i xy powinny zachować ciągłość wzdłuż prostych poziomych, dzielących sąsiednie warstwy, podczas gdy składowa pozioma ay może doznawać skończonego przeskoku. Parcie gruntu na ścianę w granicach górnej warstwy wyznacza się metodą charakterystyk Sokołowskiego, jak dla ośrodka jednowarstwowego. Znając składowe naprężenia ax, a> rXY w każdym punkcie pierwszej warstwy można także określić składowe naprężenia a x i xy wzdłuż poziomej granicy oddzielającej jedną warstwę od drugiej. [przypisy: , pokrycia dachowe, szamba, nieruchomości na wynajem ]

Comments Off