Nowoczesna architektura
Blog związany z architekturą

Uogólniony wzór Coulomba

Posted in Uncategorized  by admin
September 17th, 2019

Uogólniony wzór Coulomba wyprowadzono dla parcia przy następujących założeniach: – linia poślizgu BA jest prostą nachyloną do poziomu pod kątem O, wzdłuż niej spełnione jest kryterium Coulomba i wypadkowa Q nachylona jest do normalnej do BA pod kątem fjJ, – istnieje naprężenie styczne wzdłuż ściany OB. Zatem wypadkowa parcia nachylona jest do normalnej do ściany pod kątem IX. Kąt IX musi być zawsze mniejszy od kąta tarcia gruntu o ścianę. Wypadkowa nie może wobec tego wyjść poza klin OAB. Uogólnienie metody Coulomba wyznaczania parcia gruntu na ścianę muru oporowego jest rozwiązaniem przybliżonym polegającym na przyjęciu, że linia poślizgu wychodząca z punktu B i ograniczająca klin wywierający nacisk na ścianę jest linią prostą. Read the rest of this entry »

Comments Off

Stan równowagi granicznej ośrodka gruntowego

Posted in Uncategorized  by admin
September 17th, 2019

Stan równowagi granicznej ośrodka gruntowego przy przyjęciu kryterium uplastycznienia gruntu według Coulomba opisuje układ równań różniczkowych cząstkowych pierwszego rzędu, w układzie odniesienia xOy. Znając zatem z rozwiązania układu równań oraz funkcje YJ można wyznaczyć wielkości rp i o. Zależność między naprężeniem średnim i kątem nachylenia kierunku większego głównego naprężenia a składowymi stanu na- prężenia wyrażają wzory na składowe stanu naprężenia: o = 0(1 + sin cp cos 2rp)-c ctg cp Oy = a (l-sin cp cos 2rp)-c ctg cp Znając składowe stanu naprężenia w każdym punkcie ośrodka gruntowego, a w szczególności wzdłuż ściany muru oporowego można określić wzdłuż niej rozkład naprężeń, to znaczy stan parcia lub odporu. W praktyce obliczeniowej rozwiązanie układu równań bardzo komplikuje się, ponieważ układ ten o dwóch niewiadomych należy do równań różniczkowych cząstkowych typu hiperbolicznego. Rozwiązania tego układu istnieją w postaci zamkniętej tylko dla szczególnych przypadków ściany muru oporowego. Read the rest of this entry »

Comments Off

Parcie i odpór gruntu

Posted in Uncategorized  by admin
September 17th, 2019

Zagadnienie parcia i odporu gruntu działającego na ścianę muru oporowego rozpatrzono w ujęciu ogólnej teorii równowagi granicznej. Wyprowadzone wzory oparto na następujących założeniach dotyczących ściany muru oporowego i ośrodka gruntowego. Założenia dotyczące muru oporowego: – mur oporowy jest sztywny, – stan parcia w gruncie zalegającym, za ośrodkiem wywołany jest obrotem ściany OB wokół punktu B lub równoległym jej przesunięciem, – stan odporu wywołany je st wzdłuż ściany muru oporowego OB na skutek napierania jej na grunt zalegający za ścianą, – ściana muru oporowego nachylona jest pod zmiennym parametrycznie kątem f3 w stosunku do osi Ox, – naziom ośrodka gruntowego jest nachylony pod zmiennym parametrycznie kątem e W stosunku do osi Oy, – wzdłuż naziomu działa równomiernie rozłożone i nachylone pod kątem IXI do I normalnej obciążenie p. Obciążenie obliczeniowe nachylone jest pod kątem l do normalnej do naziomu, – wzdłuż ściany muru oporowego OB występuje tarcie powodujące, że działające tam parcie lub odpór odchylone są do prostej normalnej do ściany OB pod kątem 1X2 – ośrodek gruntowy zalegający za ścianą muru oponowego jest jednorodny, izotropowy i ważki. Jest to grunt spoisty charakteryzujący się kątem tarcia wewnętrznego cjJ i spoistością c. Read the rest of this entry »

Comments Off

Określenie granicznej prędkości ruchu falowego przy dnie

Posted in Uncategorized  by admin
September 17th, 2019

Określenie granicznej prędkości ruchu falowego przy dnie, powodującej jego rozmywanie, jest dość trudne i do tej pory mało zbadane, Praktycznie w warunkach dna piaszczystego można dopuścić do prędkości przy- dennych wody rzędu 0,3 m/s. Przy prędkościach większych dno, mogące ulec rozmyciu, należy odpowiednio zabezpieczyć. Siły wywierane przez wodę gruntową. Woda gruntowa wywiera na budowle poziome parcie hydrostatyczne oraz pionowo skierowany ku górze wypór hydrostatyczny. Gdy poziom wody gruntowej jest wyższy od, poziomu wody w akwatorium, wówczas w obliczeniach obciążeń działających na budowle należy uwzględnić parcie dodatkowe. Read the rest of this entry »

Comments Off

Przypadki specjalne parcia gruntu na ścianę muru oporowego

Posted in Uncategorized  by admin
September 16th, 2019

W punkcie tym podano kilka przypadków szczególnych parcia gruntu na sztywną ścianę muru oporowego wywołanego częściowym ciągłym obciążeniem naziomu, obciążeniem liniowym działającym w naziomie, działaniem przemarzania gruntu, trzęsieniem ziemi. Obciążenie tego rodzaju może pochodzić od nacisków drogi biegnącej na naziomie, toru kolejowego lub ciągłej ławy fundamentowej usytuowanej równolegle do ściany muru oporowego. Ten sposób obciążenia może być wywołany ławą fundamentową o małej szerokości, usytuowaną równolegle do ściany muru oporowego. Wartość parcia pochodząca od obciążenia liniowego jest zmienna. W naziomie jest ono równe zeru, na pewnej głębokości z osiąga maksimum, a następnie maleje dla większych głębokości. Read the rest of this entry »

Comments Off

Grunty ulegające

Posted in Uncategorized  by admin
September 16th, 2019

W praktyce należy unikać gruntów ulegających przemarzaniu ponieważ grunty takie wywołują bardzo duże siły, których uwzględnienie w obliczeniach prowadziłoby do nierealnych wielkości. Wartość parcia wynikająca z przemarzania gruntu może ulec bardzo dużemu zmniejszeniu, jeżeli wykona się ścianę muru oporowego nachyloną w stosunku do poziomu wody. Należy również zastąpić grunt o drobnym uziarnieniu zalegający za ścianą muru oporowego i ulegający przemarzaniu gruntem o dużej przesiąkliwości. Często wykonanie siatki drenażowej jest już wystarczające dla wyeliminowania działania parcia pochodzącego od przemarzania gruntu. Parcie gruntu wywołane trzęsieniem ziemi Parcie poziome gruntu działające na ścianę muru oporowego pochodzące od trzęsienia ziemi wzrasta chwilowo na skutek drgań gruntu. Read the rest of this entry »

Comments Off

Ściana oporowa

Posted in Uncategorized  by admin
September 16th, 2019

Ściana oporowa jest szorstka. Kąt nachylenia wypadkowej odporu wynosi 02. W poziomym naziomie działa równomiernie rozłożone obciążenie o wartości p. Obliczeniowy wektor obciążenia cP+H tworzy kąt 01 z normalną do naziomu. Kąt nachylenia ściany oporowej do poziomu wynosi p.Parcie gruntu uwarstwionego. Read the rest of this entry »

Comments Off

Parcie statyczne

Posted in Uncategorized  by admin
September 16th, 2019

Od całkowitego parcia odejmuje się parcie statyczne i przyjmuje się, że różnica ta stanowi parcie dynamiczne. Rozkład parcia statycznego może być hydrostatyczny lub schodkowy. Rozkład parcia dynamicznego można przyjąć liniowo zmienny od wartości zerowej u podstawy ściany do wartości maksymalnej w naziomie. Należy zwrócić uwagę, że również sam mur oporowy może podlegać przyspieszeniu podczas trzęsienia ziemii i wówczas obydwie siły (przyspieszenie klina odłamu i muru oporowego) działają równocześnie. Stateczność budowli wymaga, aby ściana przeciwstawiała się obydwom siłom. Read the rest of this entry »

Comments Off

Wartość parcia gruntu

Posted in Uncategorized  by admin
September 16th, 2019

Jeśli porównać wartość parcia gruntu określoną według przybliżonych metod z rozwiązaniem ścisłym według teorii równowagi granicznej, to dla pionowej sztywnej ściany z poziomą powierzchnią naziomu przy istnieniu tarcia między ścianą a gruntem, otrzymuje się następujące wielkości poziomej składowej parcia: – według wzoru Rankinea: ER = 1,24 Es – według wzoru Coulomba: Ee = 0,98 Es , gdzie: Es – parcie obliczone na podstawie rozwiązania teorii równowagi granicznej. Przytoczone dane wykazują, że wzory Coulomba mogą być stosowane do celów praktycznych przy określeniu parcia gruntu. W przypadku ośrodka spoistego obciążonego wzdłuż naziomu OA obciążeniem równomiernie i normalnie rozłożonym o wartości p, wartość parcia 02 określoną wzorem należy zmniejszyć o wartość parcia izotropowego wynikającego ze spójności (Oe2). Obciążenie naziomu siłą skupioną. Podamy tu przybliżony sposób wyznaczenia parcia gruntu na ścianę muru oporowego według Schultzego. Schultze przyjmuje, że ściana obraca się wokół punktu B. W ośrodku gruntowym wytwarzający się klin parcia utworzony jest przez linię poślizgu w postaci prostej . Tok postępowania obliczenia parcia gruntu: – określa się parcie gruntu bez uwzględnienia działania siły P według metody Coulomba. Wzór często stosuje się w literaturze technicznej, chociaż jego budowa jest tylko formalna. Nie odpowiada on rzeczywistemu rozkładowi odporu. Wartość błędu szybko rośnie wraz ze zwiększeniem się kąta tarcia wewnętrznego gruntu. Na przykład dla 4> = 16° błąd jest równy 17%, dla 4> = 30° błąd jest prawie dwukrotnie większy, a przy 4 = 40° wzrasta siedmiokrotnie. Dla danych daje wartość o równą nieskończoności. Oznacza to, że grunt niespoisty obciążony sondą stożkową o nachyleniu tworzących stożka pod kątem 45° daje odpór równy nieskończoności. Nieścisłość ta wynika z uczynionego założenia, że linie poślizgu są również prostymi w przypadku powstania odporu. [przypisy: wiązar dachowy, gabloty wewnętrzne, gabloty informacyjne ]
[patrz też: ceramed bielsko biała, piece gazowe kondensacyjne, położenie gładzi cena ]

Comments Off

Różnica pomiędzy kątem tarcia wewnętrznego materiału zasypu a gruntem za zasypem

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

Gdy różnica pomiędzy kątem tarcia wewnętrznego materiału zasypu a gruntem za zasypem jest niezbyt duża lub gdy stok wykopu (kąt C) jest zbyt pochyły, wówczas największe parcie czynne na pomyślaną płaszczyznę pionową przechodzącą przez krawędź C może wywołać nie klin odłamu ograniczony od dołu płaszczyzną CB, lecz jakiś inny-klin obsuwający się po pewnej płaszczyźnie CB wewnątrz zasypu. Dla sprawdzenia możliwości takiego przypadku przeprowadzono trzykrotne próbne obliczenia dla przyjętych płaszczyzn CB’, CB” i CB. Dla każdego przyjętego klina odłamu obliczono wartości E ze wzoru z tym, że zamiast 4Jz wstawiono wartość 4Jk Przedstawione w poprzednim punkcie propozycje Dubrowy obliczania parcia gruntu w przypadku wykonywania zasypów odciążających, chociaż dla potrzeb praktyki w zupełności wystarczające, opierają się na klasycznej teorii parcia gruntu. Wydaje się jednak słuszne zwrócenie uwagi na możliwości przeprowadzenia odpowiednich obliczeń wg metody nośności granicznej, traktując grunt naturalny i zasyp za konstrukcją oporową jako ośrodek dwuwarstwowy. Sokołowski w swej pracy przedstawił ogólnie zagadnienie parcia sypkiego ośrodka warstwowego opierając się na teorii równowagi granicznej i podał rozwiązanie dla pionowej gładkiej ściany z poziomym naziomem oraz równomiernie rozłożonym obciążeniem. Bardziej szczegółowe rozwiązanie powyższego zagadnienia zna- leźć można w literaturze polskiej w pracy, a ponadto w odniesieniu do stanów granicznych gruntów w książce Dembickiego Ogólnie w przypadku ośrodka gruntowego dwuwarstwowego w stanie równowagi granicznej składowe naprężenia a x i xy powinny zachować ciągłość wzdłuż prostych poziomych, dzielących sąsiednie warstwy, podczas gdy składowa pozioma ay może doznawać skończonego przeskoku. Parcie gruntu na ścianę w granicach górnej warstwy wyznacza się metodą charakterystyk Sokołowskiego, jak dla ośrodka jednowarstwowego. Znając składowe naprężenia ax, a> rXY w każdym punkcie pierwszej warstwy można także określić składowe naprężenia a x i xy wzdłuż poziomej granicy oddzielającej jedną warstwę od drugiej. [przypisy: , pokrycia dachowe, szamba, nieruchomości na wynajem ]

Comments Off

« Previous Entries Next Entries »